bubbles

dalawampung araw–
sapat na siguro yan
para makita ka
sa kakaibang liwanag
ang may marinig na kakaibang himig
ang pakiramdam na sadyang naiiba
magaan, malumanay…masaya.

dalawampung araw–
tama na sa akin iyon
ang ngumiti sa bawat biro
ang magumapaw sa bawat haplos
ang bumuntong hininga sa bawat lambing
na alam ko namang hindi talaga
para sa akin.

dalawampung araw.
oo. tamang tama lang ‘yon.
kaya salamat… salamat sa iyo
dahil ipinadama muli
kung paano ang ngumiti
ang lumambing–ang umibig.
tutal din naman
walang pwedeng mangyari
hindi pwedeng umatras
mas lalo na ang umabante.

kaya balik na lang sa dati
dalawampung araw ang nakakaraan–
andyan ka, at dito lang ako.